Het is tijd voor...

…de NS. De afgelopen twee weken was het weer regelmatig raak, veel vertragingen met nota bene MIJN trein. Van wisselstoring tot aanrijding, van kapotte bovenleiding tot geen conducteur en van werkzaamheden naast het spoor tot we hebben nog rood licht. Al deze redenen zijn geen uitzondering meer, maar eigenlijk wil ik weer eens op tijd vertrekken en het liefst ook nog keurig op tijd op mijn bestemming aankomen. Natuurlijk besef ik wel dat de NS hier niet altijd wat aan kan doen en ik weet ook wel dat elke computer een keer niet wil mee werken. Maar vandaag kregen we na tien minuten stilstaan in Eindhoven te horen: Er waren geen conducteurs voor deze trein. Niet dat men al uren wist dat de bovenleiding kapot was bij Blerick en dus niet konden voorzien op een trein die in Eindhoven haar traject begon (hoewel er wel een machinist was). Misschien hadden ze het moeten verdraaien en zeggen dat we nog voor rood licht stonden te wachten, dan was er meer begrip geweest van de reizigers. Maar een klein voordeeltje is dat je wel geld terugkrijgt… en dat met een gratis OV. Want dat is elke keer toch weer eten voor in de pauze bij de C1000 (zoals Stefi dat zegt).
Het is tijd voor een goede planning.

…een dikke trui. Dat het herfst is heb ik al weer gemerkt. Heerlijke regen en harde wind. ’s Ochtends hard fietsen naar de bus, want je hebt wind tegen. Bij de bushalte heb je het eerst nog warm van het fietsen, maar dat verandert langzaam maar zeker in kou. Op het station heb je het koud en de goederentreinen die voorbij racen helpen ook niet mee (geven veel wind). Dan denk je op school lekker warm te zitten, staat de deur de hele dag open. Heerlijk die tocht!
Het is tijd voor winkelen.

…slapen. Voor slapen is het altijd tijd. Heerlijk vind ik dat. Het ‘probleem’ is dat ik overal en altijd kan slapen. Nu zit ik ook alweer te gapen terwijl ik vannacht toch meer dan 8 uur geslapen heb. Van de ene kant is veel slapen makkelijk, ik heb weinig gemerkt van de vliegreis van en naar China. Aan de andere kant is het lastig, Ik wil zo graag altijd nog 5 minuten blijven liggen. Mijn wekker gaat om die reden ook standaard drie keer af zodat ons mam mij nog moet roepen. Eigenlijk moet ik mijn wekker verplaatsen, zodat ik eruit moet om hem uit te zetten, maar dat wil m’n slaap niet.
Het is tijd voor RedBull.

… een etentje. Morgen gaan we met het ‘derde’ uiteten als afsluiting van het seizoen (wat in mei is afgelopen) en voor vele ook definitief einde van hun korfbalcarrière. Ik heb er wel zin in, want het was altijd gezellig in het derde. Het was even wennen dat ik nu in het tweede speel, dat is toch een andere mentaliteit. En stiekem mis ik het derde nu al, de gezelligheid en het positivisme (is dat een woord?). Natuurlijk verwacht ik niet dat iedereen het korfballen zo mist dat ze er spontaan volgend jaar weer bij gaan. Maar stiekem hoop ik het wel. Dan kan ik weer lekker in het derde spelen, waar ik thuishoor.
Het is tijd voor gezelligheid.

…een to do list. Met nog duizenden dingen in m’n hoofd, weet ik niet meer waar te beginnen. Er zijn nog zoveel dingen die ik wil doen. En daarbij komen ook nog dingen die ik moet doen. Morgen ga ik echt een to do list maken, waar ik me aan ga houden. De afgelopen jaren heb ik veel to do lists gemaakt en telkens met het voornemen om me hier ook echt aan te houden. Maar natuurlijk komen er dan dingen op je pad die ook nog gedaan moeten worden, of stiekem veel leuker zijn. Dus worden de ‘moetjes’ toch weer uitgesteld tot het laatste moment, tot het echt niet meer anders kan.
Het is tijd voor orde.

…de Rabobank. Tijd voor een vraag, tijd voor een antwoord. Dit dwaalt dus al de hele dag door m’n hoofd. Vanochtend reed ik met ons mam mee naar Eindhoven (ja naar de Rabobank) en het zinnetje spookte door m’n hoofd. Zomaar, zonder reden. Er is geen radiospotje of billboard aan te pas gekomen. Normaal maakt ons mam altijd een opmerking over de radio/tv spotjes of over een nieuw billboard van de Rabobank, met de vraag of ik die al gezien had. Pff dadelijk maar tv kijken om te kijken over geen leukere reclames zijn die ik de hele dag in m’n hoofd wil hebben.
Het is tijd voor een nieuwe Rabobankcampagne.


Het is tijd voor een lekker weekend!

Vandaag wilde ik weer het China-gevoel herbeleven door te eten met stokjes... enja hoor het kwam terug: veel eten en weinig binnenkrijgen. Want de Nederlandse rijst plakt niet! dus je krijgt maar weinig tussen je stokjes. Jorien dacht zo slim te zijn om chilisaus over de rijst te doen. Ik moet eerlijk bekennen de rijst gaat een beetje plakken, maar het was te veel saus voor mn mondje. Wat me brengt op een ander China-gevoel: zweten en veel drinken

Het derde China-gevoel mis ik nog steeds niet, en ik ben blij dat ik die hier in Nederland niet opnieuw hoef te beleven.. hoe wel het echt een ervaring was... de welbekende hangwc zonder deur.

Terug naar Nederland...
Gisteren was ik lekker aan het barbecuen.. wat gezellig was! Belt spap op om te vragen hoe de kookplaat aan moet. Dus ik leg uit dat hij op de aanknop moet drukken en dat op de plusknop van de desbetreffende kookplaat. Wat hem blijkbaar niet lukte en ik bijna onderweg was naar huis om voor hem een ei te bakken... Maar het lukte en hij heeft vandaag bekend dat hij sinds we de nieuwe keuken hebben de kookplaat nog niet heeft aangeraakt. Hij beloofde om deze week te gaan koken.. ben benieuwd wat dat gaat worden...
Vandaag wilde hij op mijn laptop want hij wilde een crosstrainer voor me uitzoeken (altijd makkelijk als je vader mee wil betalen). Het opstarten lukte! Maar toen begon het..ik heb namelijk geen muis naast m'n laptop liggen. Dus hij begon te roepen hoe hij toch op internet kwam. en hoe je toch in hemelsnaam naar beneden ging op een pagina. Verder hoorde ik nog regelmatig gevloek dat hij daar toch echt niet op had geklikt en hoe hij naar de pagina moest gaan waar hij eerst was. Maar al met al heb ik toch maar zelf een crosstrainer uitgezocht want dat lijkt me toch het beste.

Nu ga ik gauw naar het Belgische-gevoel.. ik ga spoed kijken.. Maar dat compenseert het GEWELDIGE China-gevoel echt niet!

wat was dat toch fantastisch!

Tis vandaag weeer bewezen... vroeg opstaan is echt niks voor Jorien. Terwijl ik dit typ, zit ik te bedenken of mijn bedje nog lekker warm is zodat ik er dadelijk weer in kan.. maar ik hou me groot en doe het niet! Vanmorgen moest ik om 10 voor acht ons mam naar dr werk brengen omdat ze nog steeds niet kan autorijden (heeft ook voordelen dat ik eigenlijk nu een 'eigen' auto he .. maarjaaa ze begon dus al om 7.15 met roepen of ik er zo uit kwam... Ik roep een paar keer ja in mn slaap en kom er uiteindelijk met veel pijn en moeite uit om 7.45 Dus precies op tijd beneden...
Dit was weer een goede oefening voor het weer naar school gaan over een paar weekjes, dan moet ik er vast en zeker eerder uit. Dan is het niet meer ik zet geen wekker, ik zie wel hoe laat ik wakker wordt.. maar standaard 3 keer de wekken instellen zodat ons mam me nog moet roepen... Hmm hier ga ik verbetering in brengen!!

Vandaag zal er weer niet veel spannends gebeuren in m'n leven.. beetje taxi spelen voor ons mam, foto's inplakken, en uiteten met Carin en Linda in Eindhoven bij de Bengel.. ben benieuwd of dat net zo lekker is als in Eersel. Dussss het wordt vandaag vooral op en neer naar Eindhoven rijden.. tja.. je moet je dag ook vullen hè...

JAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA, de reis is geboekt!
17 juli is het zover: Carin en Jorien gaan naar china.
Whaaaah k heb er echt al superveel zin in, 2 weken rondreizen door China. (ofja een deel van china).
Vandaag al met de voorbereidingen begonnen: een nieuw paspoort aangevraagd. Nu nog sparen, inenten en tas inpakken. Maar dat is voor later.
ik kan echt niet wachten tot juli!
Ook zo benieuwd naar wat ons te wachten staat? kijk dan ff op de link en zie onze prachtige reis! http://www.fox.nl/programma.asp?PackageId=2781